Εκδόσεις τρίτων για Εμμανουήλ Λαμπάκη


Βιογραφικό Εμμανουήλ Λαμπάκη σε βιβλίο, πιθανόν, Σχολής Καλών Τεχνών, όπου αναφέρεται ως Καθηγητής τα έτη 1903-1909.
Εκδόσεις τρίτων για Εμμανουήλ Λαμπάκη
Πανελλήνιον Λεύκωμα Εθνικής Εκατονταετηρίδος 1821-1921, Τόμος Δ Καλαί Τέχναι, εκδ. Νεα Ελληνική Ηως, Αθήνα 1927
Αφιέρωμα στους Τηνίους καλλιτέχνες αναφέρει τον Εμμανουήλ Λαμπάκη καθώς και τον Ιωάννη Πλατύ, Ξυλογλύπτη και θείο του Εμμανουήλ.
Εκδόσεις τρίτων για Εμμανουήλ Λαμπάκη  Ιστορία του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου,
εκδ. Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, Αθήνα 1957 – Μπίρης Κώστας
Περιέχει αναφορά ομολογία του Εμμανουήλ Λαμπάκη προς τον Διευθυντή του Πολυτεχνείου για περιστατικό κατά το οποίο του είχε επιβληθεί αποβολή. (Από τα αρχεία του Πολυτεχνείου)
 Ιστορία της Ελληνικής Τέχνης, Αθήνα
εκδ. Το Ελληνικό βιβλίο, Αθήνα 1962, σελ.208, Φώτος Γιοφύλλης
Στο βιβλίο του Φώτου Γιοφύλλη με τίτλο “Ιστορία της Ελληνικής Τέχνης” στην σελίδα 208 υπάρχει ένα το βιογραφικό του Εμμανουήλ Λαμπάκη ενώ αναφέρει και πολλά έργα του.
Η ιστορία της Νεοελληνικής ζωγραφικής (16ος-20ος αιώνας). Οι Έλληνες ζωγράφοι,
εκδ. Μέλισσα, Αθήνα 1976, Λυδάκης Στέλιος, Σελ.247-248
Εκτενής αναφορά στην ζωή και το έργο του Εμμανουήλ Λαμπάκη.
Η επίδραση της Ναζαρηνής σκέψης στη Νεοελληνική εκκλησιαστική ζωγραφική,
Αθήνα 1977, σελ.80, 116, Δημήτρης Παπαστάμος
Στο βιβλίο αναφέρεται ως βοηθός του Θειρσίου την περίοδο 1855 έως και 1892 όπου μαζί αναλαμβάνουν την αγιογράφηση του ελληνορθόδοξου ναού του Αγίου Στεφάνου στο Παρίσι.
Η Ελληνική ηθογραφική ζωγραφική του 19ου αι.,
εκδ. Πουρνάρα, Θεσσαλονίκη 1978, σελ. 92,93,189,196, Μιλτιάδης Παπανικολάου
Έχει βιογραφικό του ζωγράφου και έργα του σε λίστα και εικόνα.
Τρείς αιώνες νεοελληνικής τέχνης 1660-1967,
εκδ. Πάπυρος, Αθήνα 1979, σελ.158, Σπητέρης Τώνης
Παρουσιάζει βιογραφία του Εμμανουήλ Λαμπάκη μαζί με εργογραφία του.
1997 – Λεξικό Καλλιτεχνών, εκδ. Μελισσα, Αθήνα 1997
Δημοσιεύσεις Δια του Τύπου

Αυτοπροσωπογραφία του ζωγράφου Εμμανουήλ Λαμπάκη.

Εμμανουήλ Λαμπάκης, μια μορφή του χθες στο σήμερα”,
Εφημερίδα Καθημερινή – Εικαστικά2017, Νίκος Βατόπουλος

 

Η ευγενής περίπτωση του ζωγράφου Εμμανουήλ

Λαμπάκη (1858-1909), μισοσβησμένη στη λήθη, καλείται στο παρόν. Ανασύρεται από ένα ακαδημαϊκό περιβάλλον και από τις μελέτες των ειδικών και συστήνεται εκ νέου ως μια αξιοπρόσεκτη περίπτωση του ελληνικού 19ου αιώνα. Βλέπω τα έργα του σε ένα νέο ημερολόγιο και αυτό που συγκινεί είναι το κίνητρο της έκδοσής του. Λόγοι αμιγώς εκπαιδευτικοί. Ανάγκη αισθητικής παιδείας.

Ο Λαμπάκης, αν και γεννήθηκε στην Αθήνα, είχε καταγωγή από τον Μουντάδο, ένα από τα γραφικά χωριά της Τήνου, και είναι ο Σύλλογος των Απανταχού εκ Μουντάδου Τήνου Καταγομένων που αποφάσισε την έκδοση ενός επιτοίχιου ημερολογίου με αποκλειστικό σκοπό τη διάδοση του έργου του ζωγράφου. «Θελήσαμε», λένε στον Σύλλογο, «να δώσουμε στο κοινό, όχι μόνο του Μουντάδου, όχι μόνο της Τήνου, αλλά και όλης της Ελλάδας, την ευκαιρία να γνωρίσει μερικά έργα από τα πολλά του Εμμανουήλ Λαμπάκη, σημαντικού Έλληνα ζωγράφου και αγιογράφου του 19ου αιώνα, παγκόσμιας ακτινοβολίας, αλλά και άγνωστου στο ευρύ κοινό».

Ο Λαμπάκης, μαθητής του Γύζη, ανασύρεται ως ζωγράφος της Σχολής του Μονάχου, αλλά με «ζωγραφική ελευθερία που απηχεί μεταγενέστερα ζωγραφικά ρεύματα, όπως αυτά εκδηλώθηκαν στο Παρίσι», όπως γράφει στον πρόλογο ο ιστορικός τέχνης Γιώργος Μυλωνάς. Αδελφός του βυζαντινολόγου Γεωργίου και του φωτογράφου Ιωάννη Λαμπάκη, ο Εμμανουήλ ήταν πολυδιάστατος, «ένας αληθινός πρωτοπόρος», που πέθανε από παθολογική μελαγχολία στο Δρομοκαΐτειο. Ένα ημερολόγιο ενός Συλλόγου βάζει ένα πρόσωπο του 19ου αιώνα στον δημόσιο διάλογο. Από την άποψη αυτή, η έκδοση προκαλεί κύματα και δεν είναι συντηρητική, αλλά το αντίθετο. Είναι επί της ουσίας επιδραστική. Επιλέγει, αναδεικνύει, τιμά, θέτει ερωτήματα.